after a long and tiring day… this song keeps on playing in my mind…

Ibang-iba ang nadarama
Ng puso ko sa iyo
‘Di ko na kaya ang
Umiwas pa sa piling moAlam ko mayroon ng nagmamahal sa iyo
Bakit ngayon ka pa
Natagpuan sa buhay kong ito
 Kasalanan ko ba
Kung iniibig kita?
‘Di ko naman sinasadya ang mahalin kita (ang mahalin kita)
Kasalanan ko ba kung ang nadarama
Ay pag-ibig na tapat?
Mapipigil ko ba kung mahal kitang talaga

Nagtitiis at nangangamba
Sa tuwing kasama mo siya
Hanggang kailan ko ba madadala
Ang pagdaramdam
Kasalanan ko ba
Kung iniibig kita?
‘Di ko naman sinasadya ang mahalin kita (ang mahalin kita)
Kasalanan ko ba kung ang nadarama
Ay pag-ibig na tapat?
Mapipigil ko ba kung mahal kitang talaga 

Umaasa pa
Magising akong kapiling ka
At ‘di na mawawalay pa
Kasalanan ko ba
Kung iniibig kita?
‘Di ko naman sinasadya ang mahalin kita (ang mahalin kita)
Kasalanan ko ba kung ang nadarama
Ay pag-ibig na tapat?
Mapipigil ko ba kung mahal kitang talaga
Kasalanan ba?

i just don’t know.. but i think im the one who tries to complicate things here… but i just end up asking myself this one question… KASALANAN KO BA?? haaay.. you can close your eyes to the things you dont want to see. you can close your ears to the things you dont want to hear. but you can never close your heart to the things that you dont want to feel… ANG HIRAP…. in the end..kalaban mo lang ang sarili mo… SAPUL!!!